یادداشت های مادری برای پسرش -کارن- KAREN

نصفه شبی اومدم اخرین مطلب سال 1390 رو بنویسم و برم به کارهام برسم

تولد 4 سالگی کارن روز 13 اسفند بود که چون مادرم رو بیمارستان بستری کردن عقب افتاد و امشب 28 اسغند تولدش رو جشن گرفتیم با اینکه خیلی برام سخت بود چون با تمیز کاری خونه برای عید همزمان بود ولی دلم نمی خواست که اینقدر عقب بیافته که تو سال 91 براش تولد بگیرم

مهمونی برای شام بود و مهمونهامون هم خونواده پدر بزرگ پدری کارن . و خونواده دوتا عموهاش با خونواده دایی پدرش و مادر بزرگ پدرش...بعد هم خونواده پدر بزرگ مادری کارن ..دایی کامران و خانومش مادر بزرگ خودم و خونواده خاله ام بودن و مهمونی تا اخر شب ادامه داشت الان هم اومدم کارن رو بخوابونم گفتم تا خوابیدن کارن من هم بیکار نباشم شرح تولد کارن رو بنویسم و برم خونه بهم ریخته رو که انگار بمب توش ترکیده رو سر و سامون بدم چون با این وضع خونه اصلا نمی تونم بخوابم

عکسهای تولد رو حتما تو پست بعدی می ذارم

قوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول

پیشاپیش سال 1391 رو بهمه دوستای عزیزم تبریک میگم امیدوارم که سالی پر از خیر وخوشی برای خودتون و خونوادتون باشه

خب دیگه کارن خوابید من هم برم به کارهام برسم فکر کنم کارم تا پنج بامداد طول بکشه

واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای

ببخشین که پستم اینقدر بی رنگ و رو هستش

با ارزوی بهترینها تو سال 1391 برای همه دوستای عزیزم

بایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

همه پستهای من هر ماه یه بار شده

حالا یا دلیل دیر کردنش موجه بوده یا غیر موجه

تو این مدت سرمون به عروسی دختر عموی شوشو و  دنگ و فنگ قبل و بعد اون بودیم

بعد اینکه اولین سالگرد ازدواج داداشم بود     که امیدوارم سالیان سال به خوبی و خوشی با هم زندگی کنن البته مراسمی نداشتن رفتن مسافرت (دبی ) و کلی هم برای کارن زحمت کشیده بودن و کادو اورده بودن

دستشون درد نکنه

اومدن پدرو مادرم  عزیزم  و دید و بازدیهای همیشگی (اونهام کلی مار رو بخاطر هدیه هاشون شرمنده کرده بودن  )

والان هم بعد از اون جریانها مریضی کارن

که نمی دونم این ویروس چیه که گرفتارش شدیم سرفه هاش اینقدر شدیده که بعد از سرفه های مکررش  اینقدر حالش بد میشه و نفس کشیدنش سخت میشه  که استفراغ می کنه

بخدا دیگه گریه ام گرفته

تا میاد یه ذره جون بگیره یه ویروس میاد و به این حال و روز می اندازدش

اومدم که یه اظهار وجود بکنم و برم

انشالله که پست بعدی البته قول میدم که به یه ماه نکشه با یه پست عکس دار میام 

فعلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

این شعر واقعا رو پدر و پسر این خونواده واقعا صدق می کنه یعنی بیشتر علایقشون مثه همه هستش

بابا ش تا دلت بخواد گوشی باز و عاشق تکنولوژی ........ یعنی هر مدل گوشی تازه که بیاد این حتما تو اوج گرونی و داغی بازار می خره

کارن هم که عینه خودش عاشق گوشی یعنی تا یه گوشی جدید می خره این زود چم و

خم کارش دستش میاد اینقدر زود به حافظه می سپره که من خودم از خودم خجالت می کشم

(دلیل نوشتن مدل گوشیها فقط بخاطر اینه که بدونین من اصلا حتی نمی دونم که چطور روشن میشه ولی کارن از همه چیزش سر در میاره خلاصه سوتفاهم نشه )

یه مدت galaxy ................. بعد galaxy s2  .......حالا هم htc evo3d  همونطور که گفتم خدا شاهده من اصلا نمی دونستم که چه جوری روشن یا خاموش میشه ولی کارن  خودش تم صفحه رو عوض می کنه بازیها رو اجرا می کنه و در اخر.......................................... خودش بازی دانلود می کنه

باباش تازه این گوشی رو خریده بود این هم جای کلمه wifi  رو تو گوشی جدید نمی دونست (جا هاش رو حفظ می کنه ) پدرش کامل براش توضیح داد که برای connect شدن و رفتن تو قسمت بازیها رو کامل براش توضیح داد  اینهم حالا برای خودش هر بازی جدیدی که بیاد دانلود می کنه و ...........

چند شب پیش دیدم رفته تو اتاق که مودم رو اونجا گذاشتیم نشسته میگم کارن جان بیا بیرون اونجا سرده میگه اخه دارم بازی دانلود میکنم میگم عزیزم خب بیا بیرون اینجا هم میشه میگه اخه نزدیک مودم باشم سرعتش بیشتره زودتر دانلوود میشه 

این هم منم تو اون لحظه که جوابم رو داد

صدای اس ام اس گوشی میاد منم شوهر جان  رو صدا می زنم که بیا پیام داری کارن زود میگه نه ایمیل بود اس ام اس نبود بعد میگه اگه این پوشه سفید بود یعنی بابا ایمیل داره ولی اگه زرد بود اس ام اس داره و اینجوری بود که منم فهمیدم  خلاصه خوبیش اینه ک هر چی یاد میگیره به من هم یاد میده

یه شب دیدم که داره هی با این گوشی ور میره میگم عزیزم بهش دست نزن بذار بابا خودش بیاد میگه نه خودم می دونم دارم RAM  اش رو خالی می کنم می خوای یادت بدم چه جوری خالی میشه 

اینم بازم منم تو اون لحظه

یکی تو اون حال نبود بهش بگه من تا دبیرستان این کلمه به گوشم نخورده بود حالا تو ..................

ای روزگاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااار

فقط یه چیز برام سواله این بچه ها با این همه چیزهایی که براشون فراهمه و هر چیزی که بخوان براشون مهیا است واقعا ازشو ن لذت می برن اون لذتی رو که ما از یه ساعت کارتون و دو تا شبکه تلویزیونی می بردیم اینها هم از تلویزیون و دی وی دی شخصی تو اتاقشون  ..پلی استیشن .... لپ تاپ و چند شبکه 24 ساعته کارتون به زبانهای مختلف  اون لذت رو می برن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کارن اومده میگه به باباش می دونی این گوشی بعضی از بازیها رو اجرا نمی کنه باباشه میگه خب چیکار کنم میگه بجاش یه tablet بگیر

فعلا که من مخالف شدید این قضیه هستم راستش نمی خوام تموم چیزهایی رو می خواد براش تهیه بشه الان خواسته اش اینه چند روز دیگه چیکارش کنم

خب این هم چند تا عکس البته ماله چند وقته پیش هستش فقط نمی خواستم که بعد از این همه مدت غیبت یه پست بدون عکس داشته باشیم

قربون اون ژست گرفتنت برم من

اینجا هم داره برام بوس می فرسته

ما بازم بعد از کلی تاخیر اومدیم اونم با یه دنیا دلتنگی و...........

البته این بار تاخیرم قابل توجیه هستش

جدا از تنبلی برای نوشتن مطلب جدید مدتی نت نداشتیم و بعد هم حسابی مریض بودیم و خوانوادگی در گیر این ویروس بودیم که هنوز هم گرفتارشیم تو این ساختمون بین طبقه های خونه پدرم و داداشم و ما هی بالا پایین می کنه

اندر احوالات ما تو این مدت

گل پسری رو بردم برای سنجش بینایی اول با چار ت که با اینکه کارت سلامت رو بهمون داد  ولی چون من دیگه رو این قضیه خیلی وسواس دارم با دستگاه هم براش انجام دادن و شکر خدا مشکلی نداشت

15 آذر تولد 30 سالگی بنده بود         ( من  همیشه از اینکه 30 ساله بشم وحشت داشتم یادمه زمانی که تو دوران 16 یا 17 سالگی بودم  همیشه کسایی رو که 30 به بالا بودن رو پیر می دونستم و فکر می کردم که سن زیادیه و قتی که خودم به 30 سالگی نزدیک می شدم حس خوبی نسبت به این قضیه نداشتم خودم رو خیلی رو این قضیه حساس کرده بودم که الان می دونم خیلی بی مورد بوده مثه تموم حساسیتها بی خودی دیگه )

بعد هم اینکه بازم من از امروز تا اواخر بهمن تنها شدم و پدر و مادرم امروز برای کریسمس رفتن پیش داداشم

قبلاااااااااا که با هم زندگی نمی کردیم اینقدر رفتنشون نه برای کارن ونه برای خودم سخت نبود ولی الان که بیشتر ساعات روز رو با هستیم وابستگیها بیشتر شده مخصوصا بین کارن وپدر ومادرم

اینروزها همش با خودم درگیرم که این همه وابستگی و نزدیکی خوبه یا نه البته بازم برای کارن میگم نه خودم 

با اینکه بیشتر کسایی که دور و برم هستن خواهان همچین زندگی هستن وبعضی وقتها که من حرفی در این مورد می زدم قبولش نداشتن هیچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچ تازه میگن تو که اینجایی وپیش خونواده ات دومی رو هم بیار و داغ دل مادرم رو تازه می کنن (آخه مادرم خیلی دوست داره که دومی هم بیاد ) ولی آخه یکی نیست بگه مگه بچه دار شدن مشکلش فقط همین قضیه است من حاظرم 10 تا بچه رو تا زمانی که فقط تو محیط خونه هستن ودور و ور خودمن بزرگ کنم ولی آینده چی  و مشکلات توجامعه چی و هزاران مشکل دیگه

یه روزی برای اینکه کارن بزرگ بشه خودش با پای خودش راه بره و دستاش رو تودستم بگیرم با هم بریم بیرون و دستم رو بکشه بطرف چیزهای دلخواهش لحظه شماری می کردم

یادمه به مادرم می گفتم کی بیاد روزی که  کارن ازم بهونه اسباب بازی و ........ بگیره

الان می بینم که چقدر زود بزرگ شدن وهمون قدر که برای بزرگ شدن خودمون عجله داشتیم برای بجه ها مون هم همونطوریم هی لحظه شماری می کنیم که کی دندون در بیاره کی بتونه خودش بشینه کی بتونه راه بره کی از شیربگیرمش کی از پوشک بگیرمش کی  بره مدرسه   کی    کی و .....................................

و الان با اینکه دیگه سن مهد رفتنشه ولی بازم تردید دارم که بره براش خوبه یا نه 

خلاصه حسابی بهم ریختم در مورد تمام مسایلی که گفتم سر در گمم مخصوصا بچه دوم 

خودم می دونم وابستگیم به کارن خیلی زیاد شده من تا الان هم برای خواب کارن رو از خودم جدا نکردم با اینکه خودم می دونم که کارم اشتباهه ولی نمی تونم خودم رو قانع کنم هی به خودم میگم بزار تا بچه است پیشمون باشه و با خیال راحت  و بدون ترس و استرس بخوابه ولی اینجوری کار رو برای اون سخت می کنم

اینقدر ذهنم اشفته است که خودم هم نمی دونم نصف شبی چی گفتم شما بحساب درد و دل بذارید

شب همگی خوشششششششششششش

 

این چند روز آخر هفته هوا واقعا باب دلم بود ابری و بارونی

من عاشق این فصلم آب و هوای اول پاییز تا آخر اردیبهشت یه انرژی مضاعف بهم میده                دیگه مهمونی رفتن و مهمونی دادن و مسافرت رفتن من گل می کنه               البته مسافرت فقط شماااااااااااااااااااااااااااال

دوستام بهم میگن همه برای روزهای طولانی تابستان دوره می دارن ولی تو پاییز و زمستون یادت می افته 

خب دیگه چیکار کنم این خوشی من هم تا مدرسه رفتن کارن گیان می تونه ادامه داشته باشه بعد از اون بخاطر درس و مشق خونه میشیم            البته سرما خوردگی و خوردن انتی بیوتیک که ما فعلا اولین مرحله اش رو پشت سر گذاشتیم     شامل این خوشی ها میشه

این هم چند تا عکس از هوای پاییزی امروز تقدیم به داداش بزرگه به مناسبت 5 آبان روز تولدش

عکس رو از آشپزخونه طبقه بالا (خونه پدرم )گرفتم دورنمایی از  کوه آبیدر ببخشین من اصلا عکاس خوبی نیستم جو گیر هوا شدم 

عکس رو تو تراسشون گرفتم دورنمایی از کوهای صلوات آباد

این هم حیاط بارون زده ما و کارن گیاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان تموم زندگی مامان گلیییییییییییییییی

عششششششششششششششششششششششششششششششق من

این روزها برای اینکه کارن رو متوجه بدی کاری که کرده بکنم در قالب داستان بهش میگم

این داستان شنگول و منگول ما هم پر از نکات آموزشی و آموزنده هستش حالا داستان رو که بخونین متوجه میشین

یکی بود یکی نبود عیر از خدا هیچ کس نبود

تو یه جنگل بزرگ یه خونه بود (از اینجا دیگه سوالهای بی پایان کارن شروع میشه و هر شب هم این سوالهای تکراری در حین گفتن داستان باید توضیح داده بشه و کمی جوابها به شب قبل فرق کنه زود بهم باد آوری می کنه که چرا دیشب اون و گفتی و امشب این رو میگی و بخاطر همین در بعضی وقتها از خودش می خوام که جواب رو بده)

کارن :مامان به کجا میگن جنگل

من:عزیزم به جایی که درختهای زیادی داشته باشه

کارن :مامان جنگل کجاست چرا درختهای زیادی داره

من:جنگل تو شماله آخه اونجا بارون زیاد میاد و بیشتر وقتها هم درختهاش سبز هستن

بعد میگه آها یادم اومد اونجا که سوار تله کابین شدیم(یه روز رفته بودیم باغ میگه مامان اینجا درخت زیاد داره ولی شمال که نیست) ومن بیچاره دیگه نمی دونم چی بهش بگم

بقیه داستان که زود زود فراموشم میشه که چی گفتم و می خوام چی بگم

یه خونه بود که مال خانوم بزه بود خانوم بزه چند تا بچه داشت؟(خودم ار کارن می پرسم که بیبینم چیزهایی که بهش میگم تو ذهنش می مونه یا نه و خودش هم از اینکه من ازش سوال می کنم کیف می کنه )

کارن :3تا بچه داره

من :اسمهاشون چی بود: 

کارن :شنگول منگول حپه انگور

یه روز مامانشون می خواد بره بیرون بچه هاشو صدا میزنه و میگه من می خوام برم بیرون ولی چون امروز هوا هم گرمه          و هم کثیف نمی تونم شما رو بیرون ببرم چون مریض میشین تو خونه بممونین دست به چیزهای خطرناک نزنین با هم نقاشی کنین وخمیر بازی کنین کسی هم زنگ زد همینجوری در رو باز نکنین از آیفون خوب نگاه کنین اگه نشناختین جوا ب ندین من هم میرم براتون میوه های خوشمزه می خرم

بچه ها با هم میگن مامان چه میوه هایی می خری 

مامانشون هم میگه موز هندوانه.پرتقال.کاهو.خیار. (خلاصه تموم میوهایی که به ذهنم میاد و ارزو دارم که کارن بخوره رو میگم)

بعد من هم بخاطر رنگ شناسی کارن ازش در مورد اون میوه ها می پرسم

من : هندوانه چه رنگی داره

کارن :پوستش سبزه توش قرمزه نخمه هاش هم سیاه

من: موز چه رنگی داره

کارن:توش سفیده و پوستش هم زرده رنگه آفتاب و شب میوهای ما تنوع داره

بقیه داستان................

همینکه مامانشون میره بیرون اقا گرگه پشت درختها خودش رو قایم کرده بود و زود میاد زنگ خونشون رو فشار میده اونها هم همینجوری و سر به هوا در رو باز میکنن و آقا گرگه می یاد اونها میندازه تو ....

کارن هم زود میگه تو گونی و زود سوار موتورش میشه و میره (گرگ قصه ما گواهینامه رانندگی هم داره )

مامانشون میاد میبینه در خونشون بازه با خودش میگه در چرا بازه بعد بچه هاشو صدا میزنه و کسی جواب نمیده بعد مامانشون تو جنگل راه میافته دنبال بچه هاش میگرده یهو یه خونه میبینه میره نگاه میکنه میبینه که خونه آقا گرگه است و بچه هاش هم اونجا هستن عصبانی میشه و میره با آقا گرگه دعوا میکنه و بچه هاش رو هم میاره خونه و دعواشون میکنه میگه الان به پدرتون زنگ مینم میگم که به حرف من گوش ندادن و خونه آقا گرگه پیداشون کردم (اینجا می خوام بدونه که وقتی باباش خونه نیست هر کار بدی کنه اون خبر  دار میشه)بچه ها هم میگن مامان بهت قول میدیدم که تکرار نشه خواش میکنم ما رو ببخش بعد هم با هم میرن خونه وقتی دستاشون رو تمیز شستن غذاشون رو می خورن           یکم بازی می کنن بعد هم وقتی شیرشون رو خوردن دندونهاشون رو مسواک میزنن میرن تو رختو خوابشون مامانشون براشون داستان میگه و اونها هم میشن شب بخیر

البته همه داستانهای ما به شب بخیر خاتمه پیدا میکنه ولی  من باید همیشه حداقل 2تا 3 تا براش بگم تا رضایت بده البته بعد از داستانهای من اون هم تموم چیزهایی رو که یاد گرفته مثه گفتن 1تا10 به انگلیسی و فارسی............شعرهای کردی که یاد گرفته و اتمل متل توتوله رو باید برام بخونه و بعد من اجازه دارم که بخوابم و این قصه هر شب ادامه داره (کارن چند شبی خواب نا ارامی داشت بخاشر همین در اخر داستانهامون بهش میگفتم خب دیگه با خیال راحت تو حای گر م نرمو تمیزت بخواب چون مامان و بابا مواظبت هستن و تو هم خوب بخواب وخوابهای خوب خوب ببین و بعد فردا برای مامان بگو )و بعد از اون جریان این هم به برنامه هر شبمون اضافه شده

این هم چند تا عکس از ییلاق خونه عمه ام

این هم نوه های عمه خانوم

کارن ............دیار................هورام.............                            

         

این هم کتابها و وسایلی که برای سرگرمی شبهای طولانی پاییز و زمستان خودم و کارن خریدیم

این هم یه کتاب کردی

امیدوارم که همه کوچولوهای ناز خوابهای خوب خوب ببینن

من شبها كه  میخوابم بايد حتما راديو گوش بدم برنامه هاي مورد علاقه ام راه شب سه شنبه شب و اينجا شب نيست هستش این عادت رو  از دوران مجردی داشتم

همون برنامه اينجا شب نيست به مناسبت روز معلم يه شعر جالبي خوند البته من فقط اسم شعر رو به خاطر سپردم و با اون چند سطری از شعر تو ذهنم مونده بود دنبالش گشتم و خودتون هم که می دونید عاقبت جوینده یابنده است پيداش كردم خيلي برام جالب بود قشنگ اون خاطرات مدرسه رو برام تداعي كرد شما هم بخونيد شايد خوشتون اومد
خاطرات كودكي زيباترند

يادگاران كهن مانا ترند



درسهاي سال اول ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود




درس پند آموز روباه وكلاغ

روبه مكارو دزد دشت وباغ



روز مهماني كوكب خانم است

سفره پر از بوي نان گندم است



كاكلي گنجشككي با هوش بود

فيل ناداني برايش موش بود




با وجود سوز وسرماي شديد

ريز علي پيراهن از تن ميدريد




تا درون نيمكت جا ميشديم

ما پرازتصميم كبري ميشديم



پاك كن هايي زپاكي داشتيم

يك تراش سرخ لاكي داشتيم




كيفمان چفتي به رنگ زرد داشت

دوشمان از حلقه هايش درد داشت



گرمي دستان ما از آه بود

برگ دفترها به رنگ كاه بود




مانده در گوشم صدايي چون تگرگ

خش خش جارو ي با پا روي برگ



همكلاسيهاي من يادم كنيد

بازهم در كوچه فريادم كنيد




همكلاسيهاي درد ورنج وكار

بچه هاي جامه هاي وصله دار



بچه هاي دكه خوراك سرد

كودكان كوچه اما مرد مرد




كاش هرگز زنگ تفريحي نبود

جمع بودن بودوتفريقي نبود



كاش ميشد باز كوچك ميشديم

لا اقل يك روز كودك ميشديم




ياد آن آموزگار ساده پوش

ياد آن گچها كه بودش روي دوش



اي معلم ياد وهم نامت بخير

ياد درس آب وبابايت بخير



اي دبستاني ترين احساس من

بازگرد اين مشقها را خط بزن

مثه اینکه قسمت نیست (البته تنبلی خودم نقش اول رو داره ) که من زود زود بیام و هر بار حداقل یه ماه تا پست بعدی طول بکشه

این مدت بیخودی خیلی سرم شلوغ بود از اومدن پدر و مادرم گرفته و دید و بازدیدهای مربوطه تا تمیز کردن پاییزی خونه

پدر مادرم 13 مرداد اومدن و کلی هم ما رو با سوغاتیهاشون شرمنده کردن کارن اینبار هم مثه همیشه رکورد دار بود با اینکه پدر و مادرم براش کلی لباسو اسباب بازی آورده بودن داداشم هم ازاونجا براش یه ماشین کنترل دار خیلی خوشگل و با یه سری استیکر مزرعه پوو دوستان و یه سری استیکر حیوانات مختلف براش فرستاده بود بعداز کاغذ دیوار اتاق کارن اونها رو می چسپونیم تو تموم چیزهایی که پدر و مادرم براش آورده بودم کارن عاشق حلقه بسکتبالی هست که براش آوردن و میگه من هم مثه دایی کاوه بسکتبال میرم که مثه اون قدم بلند شه

کلاسهای تابستانی ژیمناسیک هم تموم شدم وتا اول مهر تعطیل شده شاید هم دیگه نبردمش چون علاقه زیادی بهش نداره وهم اینکه من بخاطر اینکه تو خونه زیاد تنها نباشه می بردمش ولی کلاس نقاشی هنوز هم ادامه داره و شکر خدا با هاش هم مشکلی نداریم

دوشنبه 14 شهریور هم رفتیم تهران برای  خرید لباس پاییزی کارن  قول سرزمین عحایب رو هم به کارن داده بودیم و باید عملی میشد و نمایشگاه تخصصی مادر و کودک

  از نمایشگاه هم دیدن کردیم برای شروع خوب بود با اینکه من خودم رو برای یه جای بزرگتر و با فروشگاهای کاملتر آماده کرده بودم ولی بازم ازش خوشم اومد کمی هم از بازیهای قکری برای کارن گرفتیم خلاصه تا 5 شنبه سرگرم این کارها بودیم و 5 شنبه شب برگشتیم

اینهم یه سری عکس از عشق مامان

این هم اون حلقه بسکتبالی که کارن می خواد باهاش قدش بلند شه

نه به شیشه شیرش نه به گوشی دستش

این هم از مهندس خونه ما صبج که میشه ابزارشو دست میگیره و میگه بهم بگو آقا کارن این کابینت رو برام خوب کن اون وسیله رو برام خوب کن

نمایشگاه مادر و کودک

سرزمین عجایب

اینقدر به دست فرمون پسرم عشق کردم که نگو

تابعد

راستش از زمانیکه ما اومدیم تو خونه جدید و چون اینجا کارن به پدر و مادرم خیلی نزدیکه تقریبا بیشتر وقتش رو اونها بود

ووقتی پدر و مادرم رفتن پیش داداشم و قرار شد تا پایان ویزای 3 ماهشون اونجا باشن همه به من می گفتن وقتی اونها برن کارن خیلی غصه می خوره و امکان داره که مریض هم بشه و خلاصه حسابی هول ورم داشته بود و تصمیم گرفتم که با یه برنامه ریزی ابن روزها با کارن سرگرم بشیم و شکر خدا هم خوب از عهده اش براومدم (البته از نظر خودم )

اول از کلاسهای نقاشی و زبان و موسیقی و .......... شروع کردم و همگی بهم گفتن چون سنش به 4 سال نرسیده نمی تونن قبولش کنن و البته بی طاقتی کردن کارن هم خودش یه برنامه دیگه بود

اینجا هم تو این محله جدید از دوست خبری نیست  و همشون از کارن خیلی بزرگتر هستن

تا اینکه عرشیا به ژیمناستیک رفت و  من هم کارن رو بردم چون رییس اون باشگاه دوست پدر شوهرم بود و پسرهاش مربی هستن کارن رو ازمایشی قبول کردن البته من بهشون گفتم که فقط هدفم  از آوردن کارن  فقط اینه که با بچه ها باشه  و سرگرم باشه و کارن رو هم  به عشق چرخ و فلک زدن بردم  ووقتی رفت اونجا و دید که اونجا همش چرخ و فلک نمی زنن  گفت که دیگه نمی ره و من هم قانعش کردم که باید بره ورزش کنه تا قوی بشه و مواظب من باشه و حالا

دیگه کم کم راه افتاده و با محیط اونجا آشنا شده  و بی طاقتی نمی کنه تا ببینین چی پیش می یاد

شرح  حال کارها ما

 

الان دیگه یه روز در میون (روزهای زوج صبحها ) با هم به سالن می ریم  و اونجا می شینم تا ورزش اقا تموم بشه و با هم بر می گردیم خونه برنامه پارک رفتن ما با برنامه دوچرخه سواری یکی هستش چون تازگی سر خیابون ما یه پارک درست کردن و بخاطر نزدیکی پارک با دوچرخه می ریم و بر می گردیم  اکثر روزها بعد از خنک شدن هوا به پارک می ریم البته تو حیاط هم دوچرخه سواری می کنه و بعضی وقتها که دلش یه جای بازتر بخواد و نتونیم بریم بیرون من باید این دوچرخه رو از سه طبقه بالا ببرم تا اقا تو پشت بوم (البته پشت بوم ما خیلی امنه و بطور کامل تا ارتفاع ا متر ونیم حصار داره خودم هم پیشش هستم  ) دوچرخه سواری کنه بعصی شبها  با بابا با هم میرن بیرون دوچرخه سواری می کنن بار دز هفته هم می ریم خونه پدر شوهرم که کارن با عرشیا و هم محله هلی قبلیمون باشه

تو خونه هم یه سری کتاب براش خریدم و با هم کتاب می خونیم و بازیهای فکری  رو انجام می دیم و رنگ آمیزی  می کنیم تازگیها هم با هم گل بازی می کنیم

و در ساعتهایی هم که من مشغول غذا درست کردن و کارهای خونه هستم و یا پای کامپیوتر نشستم کارن خودش رو با دیدن کارتون یا خمیر بازی و رنگ انگشتی  واسباب بازیهاش سر گرم می کنه و تقریبا دیگه کاری به من نداره 

البته روزهای که از سالن می یاد  تا اومدن باباش تو استخرش برنامه اب تنی هم داره و وبعد از ظهرها هم قبل از اومدن بابایی هم که من به باغچه ها آب میدم و حیاط رو می شورم با بیلچه کوچکش به جون باغچه ها می افته میگه دارم برای کرمها خونه درست می کنم خودش رو لباسهاش رو حسابی گلی می کنه و به اون بهونه بازم خودش رو به اب می رسونه و بازی می کنه البته به گلها و درختها کاری نداره بعظی وقتها هم به من در آبیاریشون کمک می کنه

خلاصه تقریبا تموم روز رو بجز کارهای خونه با کارن هستم البته  از فردا کلاس نقاشی هم شروع میشه و که دو روز در هفته است و بعد از ظهرهای روزهای

فرد تشکیل میشه 

قبل از اینکه عکسها رو بذارم می خوام یه چیزی بگم اینکه با حرفی که کارن دیروز به من گفت فهمیدم که تموم حرکاتمون زیر نظر بچه ها هستش دیروز که داشتم خومون رو اماده می کردیم که بریم به باشگاه هی کارن رو صدا می زدم که بیاد تا لباسش رو بپوشم و اومد گفت

کارن : تو خودت رو اماده کردی ؟

من: عزیزم من اماده ام

کارن : خب چشمات رو خط کشی کردی ؟

من :(البته با تعحب) آره

کارن : خب اگه راست میگی چرا چشات بزرگ نشدن 

البته من چشامو بقول کارن خط کشی نکرده بودم و فقط بخاطر اینکه زودتر بیاد آماده اش کنم یه چیزی گفتم

حالا خوبه ارایش من بیشتر وقتها فقط ضد افتابه

 این هم یه سری عکس از کارها کارن

کارن در حیاط منزل

در حال آب تنی کردن بعد از اومدن از سالن

پارک محله جدید

در حال گل بازی

اینجا هم به دیوار کاغذ چسبوندم که برای کار کردن با رنگ انگشتی راحت باشه

این هم کتابهایی که با هم کار می کنیم

اینها کارهایی که کارن خودش انجام داده

بعد از تموم شدن کار با رنگ انگشتی خودش مهرها و وسایلش رو می شوره

اینجا هم داره حرکات ژیمناسیک انجام میده